วันอาทิตย์ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

สรุปไวยากรณ์: Tenses-Present Time

Present Simple Tense


    Subject   +   V.1 (-e,-es)

Present Simple Tense ใช้แสดงถึงเหตการณ์ดังนี้


1. แสดงถึงเหตการณ์หรือการกระทำที่เป็นกิจวัตรประจำวันหรือประเพณีนิยม เช่น

  • I get up at six o'clock every morning.

          ฉันตื่นนอนเวลาหกโมงเช้าทุกวัน (กิจวัตรประจำวัน)

  • She goes to bed early.
          หล่อนเข้านอนแต่หัวค่ำ (กิจวัตรประจำวัน)
  • Most Buddhist go to temple on Buddhist holidays.
          ชาวพุทธส่วนมากไปวัดในวันพระ (ประเพณีนิยม)

2. ใช้แสดงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นประจำเสมอๆ ซึ่งมักมี กริยาวิเศษพวกณ์ (Adverb) เหล่านี้อยู่ด้วย คือ

always = เสมอๆ            often = บ่อยๆ             usually= โดยปกติ              hardly (ever) = แทบจะไม่
sometime = บางครั้ง     ever= เคย                  seldom = ไม่ค่อยจะ          regularly = โดยปกติ
normally = โดยปกติ       rarely = ไม่ค่อยจะ     nowadays = ในปัจจุบันนี้  on weekdays= ในวันทำงาน
twice a month= เดือนละ 2 ครั้ง      never= ไม่เคย      generally= โดยทั่วไป    every day = ทุกๆวัน   
frequently = เสมอ,บ่อยๆ            every week= ทุกๆสัปดาห์

ตัวอย่างเช่น
  • I come here every day.
          ฉันมาที่นี่ทุกๆวัน
  • She always goes to school very early.
  •           หล่อนมักจะไปโรงเรียนตอนเช้าตรู่เสมอ

  • We often have lunch at the office.
          พวกเรามักรับประทานอาหารกลางวันที่สำนักงาน


3.ใช้แสดงเหตุการณ์ที่เป็นจริงเสมอ เช่น



  • The earth moves around the sun.
          โลกหมุนรอบดวงอาทิตย์

  • The moon moves around the earth.
          ดวงจันทร์หมุนรอบโลก

  • The sun rises in the east and sets in the west.
           พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออกและตกทางทิศตะวันตก

  • The world is round.
           โลกกลม


4.ใช้เพื่อเกริ่นนำคำกล่าว (quotation) เช่น

  • The newspaper says...
          หนังสือพิมพ์กล่าวว่า...

  •  The article describes...
           บทความนั้นบรรยายว่า...

  • History teaches us...
          ประวัติศาสตร์สอนเราว่า...


5. ใช้กับสุภาษิตคำพังเพย เช่น

  • Action speak louder than words.
          ทำดีกว่าพูด

  • The river has no return.
          สายน้ำไม่ไหลย้อนกลับ
6. ใช้กับการกระทำของกริยาที่แสดงการรับรู้ ความรู้สึกนึกคิด ความเป็นเจ้าของ ได้แก่


adore=บูชา                  appear= ปรากฏ               believe= เชื่อ            belong= เป็นเจ้าของ
feel= รู้สึก                      hate= เกลียด                    hear= ได้ยิน              hope= หวัง
like= ชอบ                     look= เหมือน                    love= รัก                    know= รู้
remember=จำได้         see=เห็น                           seem= ดูเหมือน       smell= ได้กลิ่น
taste= ลิ้มรส                 think= คิด                          understand= เข้าใจ  want = ต้องการ


ตัวอย่าง เช่น 

  • I love her very much.
          ผมรักเธอมากๆ

  • She remembers you very well.
          เธอจำคุณได้ดีมากๆ
7. ใช้กับเหตุการณ์ที่เป็นจริงขณะที่พูด หรือความสามารถที่ทำได้ในขณะนั้น เช่น 



  • Ann is my close friend.
          แอนเป็นเพื่อนสนิทของฉัน

  • She has four pencil in her hand.
          เธอมีปากกาสี่ด้ามอยุ่ในมือ




















video


________________________________________________________________________








Present Continuous Tense

Subject+ is,am, are+ V1+ing
Present continuous Tense ใช้แสดงเหตุการณ์ดังต่อไปนี้

1. ใช้แสดงเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นในขณะที่พูด โดยส่วนมากจะมีคำกริยาวิเศษณ์บอกเวลา (Adverb of time) ได้แก่

at the present time= ในปัจจุบันนี้                      at the moment= ในขณะนี้
at this moment= ในขณะนี้                                 now= เดี๋ยวนี้
right now = ขณะนี้                                              this morning = เช้านี้

ตัวอย่างเช่น
  • She is playing tennis now.
          หล่อนกำลังเล่นเทนนิสอยู่เดี๋ยวนี้
  • I am studying English this morning.
          ฉันกำลังเรียนภาษาอังกฤษในเช้านี้

2. ใช้กับอนาคตอันใกล้ ซึ่งเกิดขึ้นแน่ๆ มักมีคำกริยาวิเศษณ์บอกเวลาในอนาคตอยู่ด้วยได้แก่

soon = ในไม่ช้า                                                     tonight = คืนนี้
in the few minute= ในเวลาอีก 2-3 นาที               next week = สัปดาห์หน้า

เช่น
  • We are writing a letter next Sunday.
          พวกเราจะเขียนจดหมายในวันอาทิตย์หน้า
  • He is singing a song this time next week.
          เขากำลังจะร้องเพลงในเวลานี้ของสัปดาห์หน้า
  • It is raining soon.
          ฝนกำลังจะตกในไม่ช้า

3. ใช้กับเหตุการณ์ที่กำลังกระทำหรือดำเนินอยู่ในระยะเวลาอันยาวนาน แต่ อาจจะไม่ได้กำลังกระทำอยู่ในขณะที่พูด มักจะมีคำเหล่านี้อยู่ในประโยค ได้แก่

this week = สัปดาห์นี้                     this month = เดือนนี้
this year = ปีนี้                                this term = เทอมนี้

เช่น
  • He is working hard this week.
          เขากำลังทำงานหนักในสัปดาห์นี้
  • She is working in Bangkok this year.
          หล่อนกำลังทำงานในกรุงเทพมหานครในปีนี้

หมายเหตุ1

คำกริยาที่ไม่นิยมนำมาแต่งประโยค Continuous Tense แต่นิยมใช้ใน Present Simple ได้แก่

1. กริยาแสดงการรับรู้ (Verb of perception) ทางประสาทสัมผัส ได้แก่

see = เห็น                           hear = ได้ยิน                    smell= ได้กลิ่น
notice= สังเกต                    taste= ชิม                        recognize= จำได้

2. กริยาที่แสดงความรู้สึกด้านอารมณ์ (Verb of emotion) ได้แก่

feel = รู้สึก                             want= ต้องการ                       wish= ปรารถนา
desire= ต้องการ                   like= ชอบ                               love= รัก
hate= เกลียด                         hope= หวัง                             refuse= ปฏิเสธ

3. กริยาแสดงความนึกคิด (Verb of thinking) ได้แก่

think= คิด                              agree= เห็นด้วย                     trust= เชื่อ
understand = เข้าใจ             imagine= คิด                         believe = เชื่อ
know= รู้                                forget= ลืม                              remember= จำ

4. กริยาแสดงถึงการปรากฎขึ้น (Verb of appearance) ได้แก่
appear = ปรากฏ                   look= ดูเหมือน                       seem= ดูเหมือน

5. กริยาแสดงถึงความเป็นเจ้าของ (Having or possessing) ได้แก่
own= เป็นเจ้าของ                  belong to = เป็นของ             contain= มี,บรรจุ
possess= มี                           consist of = ประกอบด้วย

หมายเหตุ2

ใน Continuous Tense จะต้องเติม-ing หลังคำกริยา วิธีเติม -ing มีดังต่อไปนี้

1. กริยาโดยทั่วไป สามารถเติม-ing ได้ทันที เช่น
  • go            -         going                ไป
  • speak      -         speaking          พูด
  • drink        -          drinking            ดื่ม
  • do            -          doing                ทำ
  • read        -           reading             อ่าน
2. กริยาที่ลงท้ายด้วย -e และหน้า -e เป็นพยัญชนะ ให้ตัด -e ทิ้งแล้วเติม -ing เช่น
  • take            -          taking              นำไป
  • come          -          coming            มา
  • close          -           closing            ปิด
  • wave          -            waving            โบก
  • write           -            writing             เขียน
ข้อยกเว้น

1. ถ้าหน้า -e เป็นสระสามารถเติม -ing ได้ทันที เช่น
  • see          -           seeing              เห็น
  • agree      -            agreeing          ตกลง
  • free         -            freeing              เป็นอิสระ
2. ถ้าหน้า -e เป็น -i ให้เปลี่ยน -ie เป็น -y แล้วเติม -ing เช่น

  • lie         -    lying           โกหก
  • die       -     dying          ตาย


3. กริยาที่มีพยางค์เดียวออกเสียงสั้นมีสระและตัวสะกดเดียว ให้เติมตัวสะกดที่ท้ายคำ จากนั้นเติม -ing เช่น

  • get          -        getting          ได้รับ
  • begin     -         beginning      เริ่มต้น
  • swim      -         swimming     ว่ายน้ำ
ถ้าออกเสียงยาวสามารถเติม -ing ได้ทันที เช่น
  • draw      -        drawing         วาด
  • buy        -         buying            ซื้อ

               
video

________________________________________________________________________

Present Perfect Tense

Subject+ has,have+ V3
Present Perfect Tense ใช้แสดงถึงเหตการณ์ดังนี้

1.ใช้กับเหตุการณ์ที่่เกิดขึ้นแล้วในอดีตและเสร็จสิ้นไปแล้ว แต่ผลกระทำยังคงอยู่ เช่น 
  • I have already closed the door.
          ฉันได้ปิดประตูเรียบร้อยแล้ว(ประตูปิดนานแล้ว และยังคงปิดอยู่)
  • She has gone out.
          เธอออกไปข้างนอกแล้ว (ออกไปนานแล้ว และยังไม่กลับมา)

2. ใช้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วในอดีต แต่เหตการณ์นั้นยังดำเนินมาถึงปัจจุบัน ซึ่งมักจะมีกริยาวิเศษณ์ เหล่านี้อยู่ในประโยค ได้แก่

since= ตั้งแต่               for=เป็นเวลา              up to now = จนกระทั่งบัดนี้

เช่น

  • I have lived in Bangkok since I was born.
          ฉันอยู่ที่กรุงเทพมหานครตั้งแต่เกิด (เดี๋ยวนี้ก็ยังอยู่)
  • He has lived in Bangkok for 15 years.
          เขาอยู่ที่กรุงเทพฯเป็นเวลา 15 ปี แล้ว (เดี๋ยวนี้ก็ยังอยู่)

ข้อสังเกตเกี่ยวกับการใช้ since และ for
Since แปลว่าตั้งแต่่ ใช้กับจุดเริ่มต้นของเหตการณ์ในอดีตมาจนถึงปัจจุบัน
For แปลว่า เป็นเวลา  ใช้กับช่วงระยะเวลาที่เหตุการณ์ดำเนินอยู่จากอดีตจนถึงปัจจุบัน

3. ใช้กับเหตการณ์ที่เพิ่งจะเสร็จสิ้นก่อนเวลาที่พูดนั้นเล็กน้อย โดยมักจะมีคำกริยาวิเศษณ์เหล่านี้อยู่ด้วย ได้แก่

just= เพิ่งจะ                       already= เรียบร้อยแล้ว
yet= ยัง                             finally= ในที่สุด
eventually= ในที่สุด          recently= เมื่อเร็วๆนี้

เช่น

  • The bus has just arrived.
          รถประจำทางเพิ่งจะมาถึง
  • I have already written this letter.
          ฉันเขียนจดหมายฉบับนี้เสร็ดเรียบร้อยแล้ว
  • She has not finished her work yet.
          เธอยังทำงานไม่เสร็จเลย

ข้อสังเกตเกี่ยวกับการใช้ just, already, yet
Just, already ในประโยคบอกเล่า มักวางไว้ระหว่าง verb to have และคำกริยาหลัก
Yet ในประโยคปฏิเสธ มักวางไว้หลังประโยค

4.ใช้กับเหตุการณ์ที่เคยหรือไม่เคยทำในอดีต มักจะมีคำว่า ever, never, once,twice เป็นต้น เช่น

  • Have you ever been to Phuket?
          คุณเคยไปภูเก็ตไหม
  • I have never been to Chiang Rai.
          ฉันไม่เ
คยไปเชียงราย




________________________________________________________________________


Present Perfect Continuous Tense

Subject+have/has + been + V ing
Present Perfect Continuous Tense ใช้แสดงเหตุการณ์ ดังนี้


ใช้แสดงเหตุการณ์ที่กระทำต่อเนื่องตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน และก็จะทำต่อไปในอนาคต มักจะมีคำกริยาวิเศษณ์ since, for อยู่ด้วย คือ
for three minutes = 3 นาที
for two weeks = สองสัปดาห์
since Sunday = จนกระทั่งวันอาทิตย์


เช่น



  • I have been studying here for two years
         ฉันกำลังเรียนอยู่ที่นี่เป็นเวลา 2 ปีแล้ว (ยังคงเรียนต่อไปอีกจนกว่าจะจบ)

  • She has been sleeping since this morning
          หล่อนหลับอยู่ตั้งแต่เช้า (ขณะที่พูดยังไม่ตื่น)


หมายเหตุ


Present Perfect Continuous Tense ไม่ค่อยนิยมใช้กันมากนัก มักจะนิยมใช้ Present Perfect Tense มากกว่า และคำกริยาที่นำมาใช้ มักจะเป็นคำกริยาที่สามารถกระทำต่อเนื่องได้เป็นเวลานานๆ ได้แก่ learn (เรียน), work(ทำงาน), sleep(หลับ), stay(อยู่), read(อ่าน), play (เล่น) เป็นต้น


ข้อสังเกต
ความแตกต่างระหว่าง Present Perfect Tense กับ Present Perfect Continuous Tense คือ

  1. Present Perfect Tense เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีตและต่อเนื่องจนปัจจุบัน และไม่ทราบว่าเหตุการณ์จะดำเนินต่อไปหรือไม่
  2. Present Perfect Continuous Tense เป็นเหตุการณ์ที่ต่อเนื่องจากอดีตจนถึงปัจจุบันและจะต่อเนื่อไปในอนาคต



_________________________________________________________________________________








ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น